INLEIDING
Zoals jullie weten, hebben wij
de nota van EDR de voorbije dagen bijzonder grondig bestudeerd. Aan deze nota is immers duidelijk hard gewerkt en dat verdient sowieso respect. Onze studiedienst en technische medewerkers hebben alle voorstellen van de formateur nauwkeurig geanalyseerd en – in de mate van het mogelijke – de impact ervan becijferd. Onze conclusies ga ik u nu vandaag toelichten.
Toen ik de eerste verslaggeving over de nota hoorde en las, moet ik zeggen dat ik hoopvol gestemd was. Ik besefte uiteraard dat de waarheid wellicht niet zo rooskleurig was als door sommigen werd voorgespiegeld en dat er wellicht heel wat dubbele bodems in de nota zouden zitten, maar toch geloofde ik dat we minstens naar een “ja, maar” zouden kunnen gaan. Ik hoopte het alvast.
Maar helaas. Na een grondige lectuur van de nota en na het lezen van de technische analyses van mijn medewerkers is het mij duidelijk geworden dat deze nota voor de N-VA echt geen goede basis is voor verdere onderhandelingen. Zoals de formateur terecht opmerkte enkele dagen geleden: wie “ja” zegt op deze nota, moet oprecht geloven dat onderhandelingen kunnen slagen. Ik moet toegeven: met de beste wil van de wereld geloof ik echt niet dat onderhandelingen op basis van deze nota tot succes kunnen leiden.
Ik licht u dadelijk onze bezwaren meer in detail toe, maar ik vat ze alvast kort voor u samen:
